Türkiye’de kırmızı et fiyatları el yakarken, ithalatın perde arkasındaki isimlere dair belgeler yargı radarına takıldı. Gazeteci Bahadır Özgür, Et Süt Kurumu’nun 25 bin resmi sözleşmesini inceleyerek ortaya çıkardığı "Polonya’dan ithal edilen 93 bin ton karkas etin yüzde 51’inin tek bir şirketten alındığı" bilgisinin mahkeme kararıyla karartıldığını duyurdu.

20,8 MİLYAR LİRALIK PASTADA 19 YAŞINDAKİ ORTAK

Haberin odağında yer alan iddiaya göre; Avrupa’dan ithal edilen etlerin yarısından fazlası Polonya’da kurulu Polonia Beef şirketinden tedarik edildi. Bu ticaretin TL karşılığı ise yaklaşık 20,8 milyar lira.

Belgelerle kanıtlanan en dikkat çekici detay ise şirketin hissedarı: 2006 doğumlu, henüz 19 yaşında olan AK Parti Gençlik Kolları Yöneticisi Halil Efe Tunç. Tunç aynı zamanda Kırmızı Et Üreticileri Birliği Merkez Birliği Başkanı Bülent Tunç’un oğlu.

"MİLLİ GÜVENLİK" Mİ, "TİCARİ KORUMA" MI?

Sakarya 1. Sulh Ceza Hakimliği, 31 Mart 2026 tarihinde verdiği kararla, bu ticari bilgilerin yayınlanmasını ‘kamu düzeni ve milli güvenliğe’ aykırı bularak erişim engeli getirdi. Bahadır Özgür, karardaki çelişkiyi şu sorularla sorguladı:

"İthal etlerin AK Partili genç bir tüccardan alınması, Milli Güvenlik Kurulu’nu veya Cumhurbaşkanı’nı neden ilgilendiriyor? Bu genç arkadaş vatan savunmasıyla mı görevli?"

'İKİLİ HUKUK' ÇIKMAZI: "KEPEK KATAN DA SUÇLU, KATMAYAN DA"

Özgür, analizinde Türkiye’deki yargı pratiğini Ernst Fraenkel’in "İkili Hukuk" teorisi ve Bertolt Brecht’in "Üçüncü Reich'ın Korku ve Sefaleti" eseri üzerinden yorumladı. Yargının kurallara göre değil, "o an kimin lehine sonuç doğuracağına" göre karar verdiğini savunan Özgür, durumu ironik bir örnekle şöyle özetledi:

Senaryo 1: Halk eti vitrinden izliyorsa, satıcının AK Partili olduğunun bilinmesi "milli güvenlik sorunudur" ve yasaklanır.

Senaryo 2: Fiyatlar düşerse, aynı satıcı gururla medyaya çıkar ve bu durum suç teşkil etmez.

Haberin engellenmesini "otomatik bir sansür pratiği" olarak değerlendiren Özgür, bu kararın sadece bir haberin yasaklanması değil, mevcut yönetim sisteminin "dört dörtlük bir resmi" olduğunu ifade etti.

Polonyalı şirketlerin bildiği, resmi kayıtlarda yer alan bu ticari bilgilerin Türkiye kamuoyuna yasaklanması, "ikili hukuk" sisteminin son örneği olarak kayıtlara geçti.